Verkeersongeval
Betrokkene werd opgehaald van het station en nam plaats achterin de auto. Onderweg werd de auto waarin zij zich bevond aangereden door een andere auto van achteren. Een vrachtwagen die voor de auto reed waarin betrokkene zat, maakte plotseling een U-bocht, waardoor de auto waarin zij zat abrupt moest remmen. De auto die haar van achteren raakte, reed ongeveer 30 km/uur.
Na de aanrijding is betrokkene naar huis gebracht. Zij stapte zelfstandig uit de auto en kon vanaf de parkeerplek naar huis lopen. Het ongeluk vond plaats rond 13.00 uur. In de avond, rond 20.00 uur, merkte betrokkene tijdens het kijken van een film dat ze zich niet goed kon concentreren en niet in staat was de film af te kijken.
Een dag later merkte zij klachten in de nek en schouders. Na een dag last te hebben gehad, vertelde zij haar moeder de daaropvolgende dag dat ze last heeft van haar nek en schouders. Haar moeder besloot contact op te nemen met de huisarts. Het consult vond vier dagen na het ongeluk plaats. De huisarts constateerde een overbelasting van de nek en schouders.
School en concentratie
Het ongeluk gebeurde op vrijdag. Betrokkene probeerde de maandag daarop naar school te gaan, maar merkte dat zij zich niet kon concentreren. Ze gaf dit aan bij haar leraar, die besloot dat zij naar huis kon gaan. Ze zou de volgende dag opnieuw proberen aanwezig te zijn.
De daaropvolgende dagen heeft betrokkene meerdere pogingen gedaan om haar schooldag af te maken, maar merkte dat dit niet mogelijk was. Ze heeft die week meerdere keren school eerder moeten verlaten vanwege concentratieproblemen.
Ontwikkeling van klachten
Een maand na het ongeluk begonnen de klachten van hoofpijn en een geluid in de oren. De hoofdpijn begon in de nek en straalde uit naar het hoofd, zonder dat een specifiek deel van het hoofd constant pijnlijk was. Het meest pijnlijke gebied wisselde dagelijks.
De tinnitus was een continue piep, aanwezig in beide oren, maar luider in het rechteroor. De piep is de hele dag hoorbaar en verergert bij luide geluiden, zoals stofzuigen, muziek in de auto of een voorbijrijdende treinen (om die reden mijdt betrokkene treinen). De intensiteit wisselt dagelijks, en hoofdpijn verergert de tinnitus. Er is geen pijn in de oren zelf, wel wat pijn achter de oren (op het mastoid). Er is geen otorroe of draaiduizeligheid, wel voelde betrokkene zich soms wankel op de benen. Dit gevoel ontstond eerder dan de tinnitus, mogelijk rond dezelfde tijd als de nekklachten.
Het wankele gevoel was af en toe aanwezig, hield enkele minuten aan en was vooral in het eerste jaar na het ongeluk merkbaar. Nu komt dit alleen voor bij snel opstaan.
Medische behandeling
Een maand na het ongeluk vond er een tweede consult bij de huisarts plaats wegens aanhoudende klachten. De huisarts constateerde een hersenschudding en verwees betrokkene naar een fysiotherapeut.
Rond dezelfde periode moest betrokkene haar rijexamen opnieuw doen vanwege eerder falen, en heeft extra rijlessen gevolgd.
Betrokkene hield klachten, waaronder tinnitus. Na meerdere bezoeken verwees de huisarts haar naar de KNO-arts (oktober/november). De KNO-arts constateerde geen afwijkingen aan de oren en stelde een toon-audiogram op, waarop goed gehoor werd gemeten. Betrokkene werd daarna verwezen naar het audiologisch centrum.
In deze periode kreeg zij slaapklachten door tinnitus, sliep slechts drie tot vier uur per nacht, inmiddels gemiddeld vijf uur per nacht. Ze merkte dat slaaptekort haar sneller geïrriteerd maakt.
Bij het audiologisch centrum werd het audiogram herhaald; wederom bleek het gehoor goed. Vervolgens werd betrokkene doorverwezen naar een psycholoog om te leren omgaan met tinnitus (in totaal acht sessies) en naar een fysiotherapeut die gespecialiseerd is in ongelukken. De psycholoog heeft haar vervolgens verder verwezen naar zichzelf, maar dan buiten het audiologisch centrum met als doel meer te focussen op haar algemene welbevinden. De fysiotherapie vond drie keer per week plaats, inclusief oefeningen, kraken van de nek, dry needling en massages. Hierbij merkte ze geen verbetering. Ze volgde dit een jaar, waarna zij stopte vanwege de kosten.
Daarnaast probeerde betrokkene op eigen initiatief een tinnitusmaskeerder via de audicien, maar dit lukte niet vanwege de kleine gehoorgangen.
Ook is de betrokkene door de huisarts doorverwezen naar de neuroloog. Hier werd een verwaarloosde hersenschudding en een whiplash geconstateerd. Er werd geen beeldvorming verricht en betrokkene werd opnieuw doorverwezen naar de fysiotherapeut.
Sociale / arbeidsanamnese
Tijdens het ongeluk zat betrokkene in de tweede klas van het MBO. Haar cijfers daalden, maar dit kon worden gecompenseerd. Ze begon een stage in een laboratorium van 36 uur per week. Tijdens de fysiotherapie werd dit verlaagd naar 20 uur per week. Ze rondde haar studie af en werkte daarna 36 uur per week bij hetzelfde bedrijf.
Later merkte ze dat ze niet op haar plek zat en vertrok ze naar een metaalbedrijf waar ze inpakwerk is gaan verrichten. Dit bleek echter te zwaar en hier vertrok ze dan ook na zes maanden. Vervolgens ging ze werken bij een laboratorium in sample management, 36 uur per week. Ze geeft aan dat dit eigenlijk te zwaar is, maar financieel is het niet haalbaar om minder te werken.
Betrokkene ervaart dat ze geen leuke activiteiten kan plannen, omdat dit de volgende dag leidt tot klachten zoals hoofdpijn en pijn vanuit de nek. Hierdoor moet ze zich vaak twee tot drie dagen per maand ziekmelden. Haar werkgever begrijpt dit.
